07-06-09

Maya was here

Gisteren was Maya hier, je weet wel, de hond van m'n ouders.
Even een korte kennismaking tussen de twee honden was de bedoeling.
Alleen het gedrag van Maya was niet zoals geanticipeerd...
Ze ging heel voorzichtig om met Charly, maar was totaal niet op haar gemak, tot ze zelfs ging rondrennen, en Charly er achteraan ging. Charly voelt zich goed in onze achtertuin, dus hij wou graag spelen met Maya. Maya was echter een beetje te schrikkerig (eigenlijk altijd wel wanneer ze niet in haar eigen achtertuin is).
We zijn er dus maar mee opgehouden vooralleer Charly dacht dat hij baas moest gaan spelen (als pup van 9 weken) over haar (een duitse herder van om en bij 7 jaar)

Charly&Maya1

Charly&Maya2

Volgende afspraak is in de tuin van m'n ouders!


Groetjes
Dieter

19:21 | Commentaren (3) | Tags: dieter, charly, maya

02-10-08

Meer over Maya

Zoal in het vorige postje gezegd werd is Maya de hond die bij m'n ouders rondloopt. We hebben haar als pup bij een prive fokker gehaald. Al sinds ze een viertal weken in huis was, werd het duidelijk dat ze heupdysplasie heeft. Je zag haar trekken met de achterpoot, meestal de rechtse, als ze gaat liggen, gaat ze schuin liggen, over haar linker achterpoot en ze heeft zowiezo nooit graag gehad dat je haar een aai over haar heupstreek gaf.


Een trap heeft ze nooit op kunnen lopen, maar op zich is dat geen probleem omdat ze gewoon langs buiten loopt... 's Nachts slaapt ze beneden in de garage (ik denk niet dat ze ooit 1 nacht buiten geslapen heeft in het buitenhok) terwijl ze overdag buiten in de tuin loopt, 's avonds mag ze dan weer in de keuken.
Nu, dat in de keuken liggen na tienen is vooral omdat ze anders de buurt bijeen blaft bij het minste geluid... Dit natuurlijk omdat ze haar energie kwijt probeert te spelen, want ze blaft de hele dag door.

Verwend, ja dat is ze wel, vroeger kreeg ze elke middag een boterhammeke, maar die tijd is (gelukkig) intussen voorbij, in de vooravond haar brokskes (speciaal dieet voeding) en rond een uur of negen een appel... Yep, nen appel, geschild...
En daar staat ze op hoor!

Maya is onze derde hond, ze werd vooraf gegaan door een straathond die we uit het asiel hebben gehaald, die werd daar gevonden, vastgebonden aan een boom (het meest klassieke verhaal dus). Dit was een kruising tussen een groenendaler en nog iets, hij werd bij ons Rex genoemd. Natuurlijk gingen we "enkel even kijken", maar na een korte wandeling waren we verkocht! De hele rit van het asiel tot thuis is hij leuk in de koffer van de auto blijven zitten (je kent dat wel, een 4-deurs met de koffer een beetje open met deken ertussen dat ze niet dicht kon slaan en dichtgebonden met touw opdat ze niet open zou springen... De dag nadien vertrokken we op dezelfde manier naar de dierenarts en na 300 meter sprong hij uit de auto. Tjah, die eerste rit was interessant, maar terug naar het asiel, dat zag hij niet zitten, dat blijf ik over dat moment denken. Alle jah, Rex hebben we moeten afgeven omwille van ouderdom, nadat hij nog heel wat gelukkige jaartjes bij ons heeft doorgebracht.

De eerste hond die thuis heeft rondgelopen, was in huis enkele maanden voor alleer ik geboren werd. Dit was een mooie Golden Retriever, Tessa, waar ik voor de rest nog weinig van weet, omdat ik gewoon te jong was.

Na Rex heeft het een half jaar geduurt vooralleer er weer een hond in huis kwam, de bedoeling van m'n  papa was om met Maya te gaan wandelen, en in eerste instantie gehoorzaamheid te doen, en later dan naar pakwerk door te gaan. Beiden zijn dus onmogelijk gebleken met haar. Ze gaat niet zo graag wandelen, en als we bij ons de velden in wandelen, gaat dit goed voor een halve kilometer, en dan wil ze weer naar huis. Wat ze wel graag doet, is meerijden met de auto. In de Berlingo zitten met het hoofd naar boven, en maar rondkijken, komiek om te zien...

Ach jah, het is niet anders, en we proberen haar het beste te geven, en dat wil dan ook zeggen dat er maar korte spelsessies zijn, omdat ze meer niet aankan, maar als ze een goeie dag heeft, en ze springt naar de bal (wat ik eigenlijk moet vermijden bij het gooien) is dat mooi om te zien. Voor een andere herder is het misschien dagelijkse kost, maar bij haar een bewijs dat ze zich goed voelt. Wanneer je buiten bezig bent, al was het maar gras afrijden, zie je haar gewoon genieten, en in het begin constant naast je op en af lopen (natuurlijk met bal in de mond hé)


Groetjes
Dieter

 

20:54 | Commentaren (2) | Tags: dieter, maya

28-09-08

Doggysitten


We hebben misschien nog geen woefke, maar af en toe kunnen we wel een keertje oefenen zenne!

Als Dieter zijn ouders op vakantie gaan, mogen wij altijd voor hun woefke gaan zorgen, dan gaan we doggysitten (Maya is geen babytje, dus 'baby'sitten is niet zo gepast).


Maya is een heel mooie Duitse Herder die spijtig genoeg al heeeeeeeeeeeeeel lang aan heupdysplasie lijdt. Daarom kan ze ook nooit mee als ze daar op vakantie gaan, of eens lekker gaan wandelen.

Maar zooooooooooooooooo heel erg vindt Maya dat niet hoor, ze is nu een enorm verwend woefke die altijd mooi op tijd haar eten, snoepjes, appels,... krijgt. Wat kan je anders doen, als je ze niet kan verwennen met een flinke wandeling...

Af en toe een kort spelletje met haar bal vindt ze geweeeeeeeeeeldig... Dan gooi je die bal tot aan de andere kant van de tuin, rent ze er achteraan om de bal te stoppen, en gaat je lekker staan aanstaren. En dan is het weer onze beurt om die bal te gaan halen (want hem zelf terug brengen doet ze toch bijna niet), en hem dan weer een andere kant op te gooien,...
Tot Maya gaat liggen, dan is het gedaan met spelen, dan voelt ze dat haar heup alle sprongetjes en spurtjes niet goed aankan.

Tijdens onze bezoekjes hebben we toch een paar fotootjes kunnen maken, en die laten we graag eventjes zien:

 

Maya2

Maya3

 Maya1

 

Pootjes en groetjes
Maya en Kelly

15:27 | Commentaren (4) | Tags: maya, kelly